Ori tte gero, presoka, presoka, Saldibarreko, elisiek, oin serraute deko, bañe punterue euken, punterue da bueltien, e, estakixu elisak selan oten dien, ormigoyas, e, ormak gordeta einye, ba andixik pasue, da, esate gendun se, i, bañe illuntzixen iguel gaba iguel, bate bat ok or eskutute ta orra eskoyesan, atzenien jun ein biar, kanpatorra iote gendun guk, kanpatorra gorengo pisure, orrek eskillarak bueltakuek, erdixek apurtute, gero bajatu esiñ iguel, andik bera, da, an eitte gendusen, guk kristonak, elisa ostien d´an, presoka, topau esinye alkar, topau esiñ” – (Hori eta gero, presoka, presoka, Zaldibarreko, elizak, orain itxita dauka, baina punteroa zeukan, punteroa dago bueltan, ez dakizu elizak zelan egoten diren, hormigoiagaz, hormak gordeta eginda, ba handixik pasatua, eta, esaten genuen ze, hi, baina iluntzean beharbada gaua beharbada, baten bat duk hor ezkutatuta eta horra ez goazen, atzenean joan egin behar, kanpandorrera igotzen genuen guk, kanpandorrera gorengo pisura, bueltako eskalera horiek, erdiak apurtuta, gero baxatu ezin beharbada, handik behera, eta, han egiten genituen, guk kristorenak, eliza ostean eta han, presoka, topatu ezinda elkar, topatu ezin)