Ta esate ban gure aittek, gaur dan, e, garixe joteko moruko, garixe sabaldu xonau, beti neri, ba ni eo nitzen etxien da, ba or, e, sastaixen da or, sabaltze genduen, da egurdi egurdixen, amabixetatik ordu bixetara gari joten, tejamanan, tejamanan, a bai bierra!” – (Eta esaten zuen gure aitak, gaur zagon, garia jotzeko moduko, garia zabaldu dinagu, beti niri, ba ni egon nintzen etxean eta, ba hor, sastegian dago hor, zabaltzen genuen, eta eguerdi-eguerdian, hamabietatik ordu bietara gari jotzen, tejabanan, tejabanan, hura bai beharra!)