Isue da materidxala da, egurre ixete san, da aguantau eitte otza, esta erretan, sue esta amatetan, ta aunditxue eruten senduen, da elispien, e, abariek ixotze ben an, euki a ta ixotu, ta ur bereinkatue ta ekarte sien pasko sapatus” – (Isua da materiala eta, egurra izaten zen, eta iraun egiten dio, ez da erretzen, sua ez da amatatzen, eta handia eroaten zenuen, eta elizpean, abadeek isiotzen zuten han, eduki hura eta isiotu, eta ur bedeinkatua eta ekartzen ziren pazko zapatuz)