Or landak emote otzesan, e, pastoriei, da pastoriek etorte sien, eukitte besan ba, nik estai nos etorte sien udegonien ala estakit nos bañe, urtien, e, saso bat ixete san ba pastoriek ibiltte siena etxeik etxe” – (Hor landak ematen zizkieten, artzainei, eta artzainak etortzen ziren, edukitzen zituzten ba, nik ez dakit noiz etortzen ziren udagoienean ala ez dakit noiz baina, urtean, sasoi bat izaten zen ba artzainak ibiltzen zirena etxerik etxe)

Landie esate otzau, ba, bedarra dauen, e, landai” – (Landa esaten diogu, ba, belarra dagoen, landei)