“Arek, e, beittu, basuen, kargetan san samie esatakon, e, adar batzun gañien, ba lepoka ibili biarrien gora ta bera, ta gero goittik bera arrastraute, akordau aku burdidxe beyen ipiñi parien, burdi utze olan, da ara gañera botatie ta, bera, gixon andidxe balitze moruen, mutikue san ondio, burten puntan parau, da karo! guk bota gendunien goittik bera kargie, jota inpulsuen bota ban gora goraka ta, berba barik egon san” – (Hark, begiratu, basoan, kargatzen zen sama esaten zitzaion, adar batzuen gainean, ba lepoka ibili beharrean gora eta behera, eta gero goitik behera narratuta, gomutatu zaigu gurdia behean ipini parean, gurdi hutsa hola, eta hara gainera botatzea eta, behera, gizon handia balitz moduan, mutikoa zen oraindino, burteun puntan paratu, eta jakina! guk bota genuenean goitik behera karga, jota indarrean bota zuen gora-goraka eta, berba barik egon zen)