Satza, e, es, es, ganaue egote san, ganaue bedxe da, ganaue egote san, e, bueno pekotza eitte ban, eta ganera botakon idie ero, aspigarridxe, botaakon, eunien iru bider ero, eitte san, aspidxe, aspidxe itte akon serei, ganauai, eta, sendotze san ba igual metro erdi, olan, eta gero an, metro erdidxen an aspidxe euen, da gero satz etatie ixete san, arratzalde gustikue, beredxendie espesiala eitte san, neke aundikue san da, serea etara in bi san, da gero kargau ein bi san, e, burdidxen, eta neke aundidxe san da arratzalde gustie, ixete san, a kentzen da artze san burdidxas, batzuk eingo ben, e, burtxoyas ero seras, guk burdidxas eitte genduen, kargau, da eruen tejamanaa da an ustu” – (Satsa, ez, ez, ganadua egoten zen, ganadua behia da, ganadua egoten zen, beno bekorotza egiten zuen, eta gainera botatzen zitzaion ira edo, azpigarria, botatzen zitzaion, egunean hiru bider edo, egiten zen, azpia, azpia egiten zitzaion zerari, ganaduari, eta, sendotzen zen ba beharbada metro erdi, hola, eta gero han, metro erdian han azpia zegoen, eta gero sats ateratzea izaten zen, arratsalde guztikoa, askaria berezia egiten zen, neke handikoa zen eta, zerera atera egin behar zen, eta gero kargatu egin behar zen, gurdian, eta neke handia zen eta arratsalde guztia, izaten zen, hura kentzen eta hartzen zen gurdiagaz, batzuek egingo zuten, gurditxilagaz edo zeragaz, guk gurdiagaz egiten genuen, kargatu, eta eroan tejabanara eta han hustu)